Een onthutsende bijdrage in de Nederlandstalige januari-editie van New Scientist over gekleurde hersenscans als fata morgana's en de vaststelling dat ons begrip betreffende ons brein langzaam in een mist van onzekerheid aan het verdwijnen is. De Amerikaanse epidemioloog John Ioannidis heeft het niet zo begrepen op het gebruik van fMRI-scans van de hersenen waaruit ineens allerlei aspecten van de menselijke persoonlijkheid worden verklaard. Het in kaart brengen van de bloedstromen in de hersenen leidt tot conclusies die ze vaak niet zijn, tot ruis of spook-correlaties.
Bovendien worden er vragen gesteld bij de vermeende vaststellingen van kortstondige hersenactiviteit als verklaring voor complexe mentale processen. Wat mij echter vooral doet schrikken in deze bijdrage is dat hersenwetenschappers 'hardleers' zijn. Wanneer meta-onderzoek uitwijst dat deze wetenschappers in het recente verleden te onzorgvuldig zijn omgesprongen bij het vastleggen van metingen en het interpreteren ervan, dan wordt er eigenlijk alleen maar meer 'bias' gecreëerd. Want hoe moet je deze uitspraak van de Amerikaanse neurowetenschapper Tal Yarkoni interpreteren:
"Spook-correlaties (...) komen tegenwoordig minder voor. En het idee dat je complexe persoonlijkheidskenmerken kunt koppelen aan specifieke gebieden als de amygdalae wordt in toenemende mate beschouwd als een hersenschim. Persoonlijkheidskenmerken worden tegenwoordig geassocieerd met tal van verschillende hersenregio's die een complexe onderlinge interactie vertonen."
Een rare wending die armslag geeft om het eigen gelijk alsnog te bewijzen?
Veel vertrouwen geeft het niet... Bovendien wees een recente studie van de universiteit van Michigan uit dat er bijna 7.000 manieren zijn om een fMRI-scan te analyseren: heel wat mogelijkheden dus om als hersenwetenschapper de eigen experimenten "onbewust - of met opzet - eenvoudig richting de meest profijtelijke resultaten te sturen." Met een knipoog richting de Nederlandse hersenonderzoeker Dick Swaab: "Wij zijn onze hersenwetenschappers"...
In deze blog laveren we tussen fictie en feit, gaan op zoek naar richtinggevende ideeën of opmerkelijke verhalen, volgen de sporen die wij, mensen, uitzetten in de werkelijkheid. We foerageren, sprokkelen, ... zoeken betekenis.
woensdag 15 januari 2014
Wij zijn onze breinonderzoekers
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten