In "En toen wisten we alles" (2011) wijst filosoof Coen Simon erop dat fictie en feit beide terug gaan op het Latijnse 'fingere' wat staat voor 'een proces van maken of scheppen'. Als mens creëren we niet alleen verhalen of fictie, maar ook de 'harde' feiten waar we via de wetenschappen naar op zoek gaan. We scheppen de werkelijkheid om ons heen, verzorgen de regie, meten ons manieren aan van kijken, aanvoelen, bewijzen, spreken, ...

In deze blog laveren we tussen fictie en feit, gaan op zoek naar richtinggevende ideeën of opmerkelijke verhalen, volgen de sporen die wij, mensen, uitzetten in de werkelijkheid. We foerageren, sprokkelen, ... zoeken betekenis.

zondag 12 januari 2014

Alle mogelijke kennis...

Op de recente Brusselse tentoonstelling “Birth Day” - naar aanleiding van het gelijknamige fotoboek van Lieve Blancquaert - graaide ik  volgende opmerkelijke uitspraak mee van Esther, een pas bevallen Joodse moeder uit Tiberias (Israël):

“Het kind in de buik is alwetend. Het weet waar het vandaan komt en waar het naartoe gaat, waarom het hier is en wat het zal worden, wie zijn ouders zijn en geweest zijn. Het bezit alle mogelijke kennis.
Op het moment van de geboorte krijgt het kind echter bezoek van een engel.
Die legt zijn wijsvinger op de lipjes van het kind. Op slag is het alles vergeten en moet het van nul af aan beginnen. Dit is de reden waarom we dat kleine geultje tussen onze neus en lippen hebben.”

Een uitspraak die mooie parallellen bevat met de Afrikaanse parabel over de mythische spin Anansi uit West-Afrikaanse volksverhalen die alle kennis van de wereld stal. Hoe ze dit presteerde, en hoe het afliep, kan je beluisteren in het radioboek "De kennis van Kwaku” van schrijver Arthur Japin

Geen opmerkingen:

Een reactie posten