In "Tien-en-een-nacht" neemt de Zwitsere verteller Charles Lewinsky ons mee naar een rauwe werkelijkheid waar het vertellen van verhalen een middel is om afstand te houden. Geïspireerd op de raamvertelling "Duizend-en-een-nacht" kunnen we ook hier mee luisteren naar een aantal verhalen die een oude prostituée vertelt aan de ene klant die haar blijft opzoeken en onderhouden. Hun relatie is even hoekig als de wijze waarop de verhalen naar voor komen...
Maar toch zijn juist vooral deze verhalen die intrigeren: kort, verrassend, tegendraads, ... Zeer alledaags aandoende verhalen waarin kleine elementen als puzzelstukjes zijn verschoven en het geheel een bizar gehalte verlenen. Verhalen vol subtiele horror die doen denken aan de bizarre tekeningen van een Roland Topor. Lees het verhaal over de jongen die geboren wordt met twee hoofden waarvan er één wordt afgesneden en in een glazen pot wordt gestopt die de ouders mee krijgen naar huis. Of het verhaal van de man die zich door een studente sprookjes wil laten vertellen zodat hij de werkelijkheid niet onder ogen hoeft te zien, ...
Verhalen die alle korte, vinnige wendingen bevatten die je als lezer uit je lood halen. Hetzelfde soort verhalen waarmee ook een Amélie Nothomb je weet te pakken. De aanstekelijke manier waarop zij bijvoorbeeld een eigentijdse versie van "Blauwbaard" middenin Parijs weet neer te zetten, vertoont veel gelijkenissen met de wijze waarop Lewinsky aan het vertellen gaat.
Kortom 10 en 1/2 verhalen om van te smullen... verhalen die soms ook doen denken aan Paul Auster die zich in een van zijn verhalen afvraagt wat er zou gebeuren als hij uit zijn eigen gewone, dagelijkse leven zou stappen, daartoe zijn intrek neemt aan de overkant van de straat om te observeren hoe zijn afwezigheid langzaam aan wordt 'opgevuld'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten