"(...) alles is theater, proza op kop", zo benadrukte de schrijver Tom Lanoye bij het in ontvangst nemen van de Constantijn Huygensprijs voor zijn oeuvre (NRC-Handelsblad, 20 januari 2014), en bij theater draait alles om "dilemma's. Om onoplosbare levensvragen" of nog om: "Een perpetuum mobile genaamd 'het Menselijk Drama.' "
Bij proza heeft hij het verder nog over de magie van het boek en zijn eigen rol als "auteur van stemmen." Want zo geeft hij ons mee: "Ook ik hoor al die stemmen. Ik zoek ze op, ik heet ze welkom, ik laat ze gedijen in mijn hoofd, ik probeer hun sneren en lachsalvo's op te vangen en neer te tikken, in de hoop dat ze ooit vertolkers mogen vinden." Is het niet op de planken van het theater, dan is het in de hoofden van zijn lezers "die - hoewel zelf stilzwijgend - die vele stemmen weer tot leven brengen in hun eigen hoofd dankzij hun verbeelding."
Het gaat hierbij om "een intens complot tussen een schrijver en zijn lezer, dankzij de weldadige werking van hun gezamenlijke fantasie. (...) Het is gezamenlijk praten en fantaseren, zonder dat je elkaar hoeft te kennen of te zien."
Drama impliceert voor Lanoye ook zelfreflectie: het op zoek gaan naar antwoorden op het onoplosbare, maar ook het leren vertrouwen op de eigen verbeeldingskracht. Een auteur die op veelzijdige, meerstemmige wijze in dialoog wil gaan met zijn lezers...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten