In "En toen wisten we alles" (2011) wijst filosoof Coen Simon erop dat fictie en feit beide terug gaan op het Latijnse 'fingere' wat staat voor 'een proces van maken of scheppen'. Als mens creëren we niet alleen verhalen of fictie, maar ook de 'harde' feiten waar we via de wetenschappen naar op zoek gaan. We scheppen de werkelijkheid om ons heen, verzorgen de regie, meten ons manieren aan van kijken, aanvoelen, bewijzen, spreken, ...

In deze blog laveren we tussen fictie en feit, gaan op zoek naar richtinggevende ideeën of opmerkelijke verhalen, volgen de sporen die wij, mensen, uitzetten in de werkelijkheid. We foerageren, sprokkelen, ... zoeken betekenis.

vrijdag 10 januari 2014

Nood aan 'conclusie'

In zijn essay "De wereld raast richtingloos verder" pleit de Duits-Koreaanse filosoof Byung-Chul Han voor het zoeken naar zinvolle samenhangen in de vorm van het narratieve, van verhalen met een begin en einde die zich onttrekken aan 'verhaasting'. Verhalen laten ook toe te 'concluderen', en scheppen aldus zin.

Een opmerkelijk essay dat ingaat tegen de moderne tijdservaring waarin conclusie ontbreekt. Mooi is ook de tegenstelling die hij maakt tussen denken en rekenen, vertellen en optellen, ... De computer zo stelt hij vast verhaast eindeloos omdat het digitale web niet tot dialoog leidt en aldus ook iedere conclusievorm ontbeert.

Mooie verwijzing naar Franz Kafka: "Mijn verhalen zijn een vorm van de ogen sluiten". En vult Han aan: "Het gesloten oog symboliseert een conclusie."

Te lezen in Filosofie Magazine, januari 2014.
Gepost door op
Labels: ,

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)